سال کوفتی

تعطیلات که شروع شد با هجمه ای از خاطرات تلخ گذشته مواجه شدم . تمام آن لحظات و روزها که آسیب دیدم مثل خوره افتام روی ذهن و روحم . بدتر از همه هوا هم ابری و گرفته بود و شهر خلوت و سوت و کور انگار همه چیز مرده بود . بیرون که قدم میزدم میترسیدم . میترسیدم از اینکه گذشته و همه آن روز ها یهو تبدیل به واقیعت بشوند . خلاصه روزهای ابتدایی سال نو آنچنان چنگی به دل نگذشت . حالا هم دوباره گذشته دست بردار نیست انگار داره منو میبلعه . همه چیز ...... نه نباید .........